İlk yerli bitki bahçenizi oluşturmak ve bölgenize uygun bitkileri seçmek için 6 adım

İspanya’daki pek çok bahçe, fotoğrafta güzel görünen ancak dikildikleri iklim ve toprağa uygun olmadıkları için hayatta kalabilmek için sık sulama, sürekli gübreleme ve bakım gerektiren katalog bitkileriyle tasarlanmaktadır. Bunun nedeni, neredeyse hiç kimsenin yaşadığı bölgede hangi bitkilerin doğal olarak yetiştiğini araştırmak için zaman ayırmamasıdır.

Yerli bitki, insan müdahalesi olmaksızın bir bölgenin yerel bitki örtüsünün doğal bir parçası olan bitkidir. Bu, geniş bir iklim referansı olan “Akdeniz” terimiyle ya da çok belirli bir bölgeye özgü türler için kullanılan “endemik” terimiyle aynı şey değildir.

Bu ayrım önemlidir; çünkü bir lavanta, Kastilya’da yerli olabilirken Galiçya’da yerli olmayabilir; Almería’da işe yarayan bir bitki, Gipuzkoa’da uygun olmayabilir. Bahçenizi yerel bitkileri seçerek tasarlarsanız, daha dayanıklı, biyolojik çeşitliliği daha yüksek ve daha az bakım gerektiren bir ortama sahip olursunuz.

1. Adım: Bir şey satın almadan önce alanı inceleyin

Herhangi bir tür seçmeden önce, dikim yapacağınız köşeyi inceleyin. Güneş ışığı ne kadar süreyle vurduğunu, yağmurdan sonra toprağın nasıl kuruduğunu, sık sık rüzgar olup olmadığını, yüzey ve yükseklik açısından ne kadar alanınız olduğunu belirleyin. Bu bilgiler, fidanlık etiketinde ne yazarsa yazsın, orada neyin yetişip neyin yetişemeyeceğini belirler.

2. Adım: İlinizdeki veya bölgenizdeki yerli bitki türlerini belirleyin

Bunun için en yararlı araç, İspanya bitki bilgi sistemi olanANTHOS’tur; burada ilinizde hangi türlerin kayıtlı olduğunu arayabilirsiniz.

Bölgesel botanik bahçeleri ve yerli bitki türlerine uzmanlaşmış fidanlıklar da değerli kaynaklardır. Asla doğal ortamdan bitki almayın; çünkü bu çoğu durumda yasa dışıdır ve yabani popülasyonlara zarar verebilir.

Bölgelere göre bazı örnekler:

• Akdeniz bölgesi: biberiye, cüce çalı, kekik, esparto otu, palmito, yabani adaçayı.
• Atlantik bölgesi: akdiken, funda, dev eğrelti otu, yabani nergis, kamış otu.
• İç kesimler ve yayla: yabani lavanta, sabina, ardıç, lavanta otu, yaban çileği.
• Kanarya Adaları: tabaiba, kaktüs, drago, rakım ve yönüne göre Kanarya çamı.

Yukarıdakileri yalnızca bir kılavuz olarak değerlendirin, çünkü bu listelerin hiçbiri adı geçen bölgenin tamamı için geçerli değildir. Bir bitki seçerken bölge, toprak türü ve rakım belirleyici faktörlerdir.

3. Adım: Küçükten başlayın

Başlangıç için bir metrekare büyüklüğünde bir çiçeklik veya üç ya da dört büyük saksı yeterlidir. Küçük ölçekte çalışmak, genişlemeden önce bitkilerin nasıl tepki verdiğini öğrenmenizi sağlar ve işe yaramayan bir şeye çok fazla zaman ve para yatırma riskini azaltır.

4. Adım: Yükseklikleri ve çiçeklenme dönemlerini birleştirin

Polen taşıyıcılar için canlı bir yerli bahçe, yılın büyük bir bölümünde çiçek açan bitkilere ihtiyaç duyar. İlkbaharda çiçek açan alçak bir bitki, yazın çiçek açan orta boy bir bitki ve sonbaharda meyve veya tohum veren küçük bir çalıyı bir araya getirmek, kesintisiz bir döngü oluşturur ve alanı görsel olarak daha ilginç hale getirir.

Adım 5: Aynı türleri gruplandırın

Aynı türden üç veya beş bitkiyi gruplar halinde dikmek, her boşluğa farklı bir bitki yerleştirmekten daha düzenli bir görünüm sağlar ve ayrıca kaynakları daha yoğun bir şekilde bulan polen taşıyıcılar için de avantajlıdır.

6. Adım: Bitkiler yerleştikten sonra müdahaleyi azaltın

İyi seçilmiş yerli bitkiler, yabancı türlere göre daha az sulama, daha az gübre ve daha az bakım gerektirir; ancakkökleri yerleşene kadar ilk yıl boyunca düzenli sulama yapılmalıdır.

Bitkiler yerleştikten sonra, müdahale oldukça azaltılabilir. Geniş spektrumlu böcek ilaçlarından kaçının, çünkü bunlar bahçeye hayat veren böcekleri de yok eder.

Tasarımınızı tamamlamadan önce, kullanacağınız türlerin hiçbirinin İspanya İstilacı Yabancı Türler Kataloğu’nda yer almadığını kontrol edin. Biyolojik çeşitliliği destekleyecek unsurlar eklemek istiyorsanız, sığ bir su birikintisi, çıplak toprak alanları ve yaprakların birikebileceği, müdahale edilmemiş bir köşe oluşturmayı düşünün.

Yerli bir bahçe, bitki satın almakla değil, o yeri anlamakla başlar.